dr Michał Nadziak – Doktor nauk społecznych w dziedzinie politologii i administracji (Uniwersytet Warszawski, 2023). Adiunkt w Katedrze Dyplomacji i Instytucji Międzynarodowych. Jego zainteresowania badawcze obejmują studia nad pokojem i konfliktami, podmioty niepaństwowe w stosunkach międzynarodowych – ze szczególnym uwzględnieniem dyplomacji opartej na wierze – a także prognozowanie strategiczne i studia globalne. Posiada bogate doświadczenie w realizacji projektów badawczych i doradczych finansowanych ze środków krajowych i międzynarodowych. Brał udział w projektach w ramach programu „Horyzont Europa” (w tym READJUST, BOOST4BIOEAST i IDEALIST) oraz Erasmus+ (Mind the Missions), a także w projektach zleconych przez takie instytucje jak DG RTD, ENISA oraz Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego. Specjalizuje się w metodach prognozowania, analizie scenariuszy oraz projektowaniu i prowadzeniu warsztatów z udziałem interesariuszy. Łączy pracę naukową z praktyką ekspercką. Jest również współzałożycielem i członkiem zarządu Fundacji Tangram, której misją jest pomaganie osobom, społecznościom i organizacjom w zrozumieniu złożonych przemian społecznych, środowiskowych i gospodarczych oraz reagowaniu na nie.
Zainteresowania badawcze
Studia nad pokojem i konfliktami; międzynarodowe stosunki polityczne; rola podmiotów pozarządowych w stosunkach międzynarodowych; studia globalne; prognozowanie strategiczne
katedra
Wydział dyplomacji i instytucji międzynarodowych
Ostatnie publikacje
M. Nadziak, „Niepaństwowi aktorzy dyplomacji opartej na wierze jako uczestnicy procesów pokojowych w Afryce: studium skuteczności działań”, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2025
M. Nadziak, „Tożsamość i pozycjonowanie Wspólnoty Sant’Egidio: organizacja wyznaniowa na arenie międzynarodowej”, „Religions”, 2025, nr 16, (2: 127), https://doi.org/10.3390/rel16020127
M. J. Nadziak, A. Bógdał-Brzezińska, „Niepaństwowi aktorzy dyplomacji opartej na wierze w procesie pokojowym na przykładzie Inicjatywy Pokojowej Liderów Religijnych Acholi”, „Politeja”, 2024, nr 21 (2(89), s. 247-71, https://doi.org/10.12797/Politeja.20.2024.89.12.