dr hab. Hanna Schreiber – od 2006 r. wykładowczyni i badaczka na Uniwersytecie Warszawskim; posiada tytuły magistra nauk politycznych (2005, z wyróżnieniem), prawa (2006, z wyróżnieniem) oraz historii sztuki (2010). W 2012 r. uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych, a w 2020 r. stopień habilitacyjny w dziedzinie nauk społecznych. Wiosną 2022 r. i jesienią 2023 r. była stypendystką w Workshop Ostrom (Uniwersytet Indiana w Bloomington) oraz na Uniwersytecie Pensylwanii. Od 2024 r. jest kierowniczką Katedry UNESCO ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego w Zarządzaniu Publicznym i Globalnym. Więcej informacji: hannaschreiber.com oraz ichgovernance.com.
Jest głównym kierownikiem projektu badawczego finansowanego przez Narodowe Centrum Nauki: SONATA 15, nr 2019/35/D/HS5/04247, tytuł projektu badawczego: Między dziedzictwem świata a dziedzictwem ludzkości: badania nad międzynarodowymi systemami zarządzania dziedzictwem w perspektywie modelu analizy instytucjonalnej i rozwoju (IAD) Elinor Ostrom, https://projekty.ncn.gov.pl/index.php?projekt_id=462528. Jest również członkiem zespołu (wykonawca) w ramach innego grantu przyznanego przez Narodowe Centrum Nauki: OPUS 18, Formy prawne zarządzania dziedzictwem w Europie (2020–2023); kierownik projektu: dr Andrzej Jakubowski.
Od października 2022 r. pełni funkcję mentorki w ramach grantu Polonez BIS – programu stypendialnego dla doświadczonych naukowców, współfinansowanego przez Komisję Europejską i Narodowe Centrum Nauki w ramach grantu Marie Skłodowska-Curie COFUND. Projekt, w ramach którego dr Iuliia Eremenko otrzymała grant, nosi tytuł: „Lokalni eksperci w polskich i niemieckich miastach wpisanych na listę światowego dziedzictwa: ich rola w policentrycznym zarządzaniu obiektami dziedzictwa kulturowego”.
Hanna pełni obecnie funkcję przewodniczącej Rady ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Miasta Stołecznego Warszawy (od lutego 2020 r.), na którą została powołana przez prezydenta miasta, a także jest członkinią Zespołu ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego Krakowa, powołanego w grudniu 2023 r. Była główną koordynatorką i współautorką, wyznaczoną przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w Polsce, pierwszej polskiej nominacji do Reprezentatywnej listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO (tradycjaszopki bożonarodzeniowej w Krakowie, wpisana na listę w 2018 r.). Była członkinią i wiceprzewodniczącą Krajowej Rady ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego (ICH) w Polsce oraz przewodniczącą Grupy Roboczej ds. Aspektów Prawnych i Strategicznych Ochrony ICH przy tej radzie (2013–2018). W latach 2018–2022 pełniła funkcję współkoordynatorki Sieci Badaczy Dziedzictwa Kulturowego Niematerialnego (w ramach Stowarzyszenia Krytycznych Studiów nad Dziedzictwem).
Hanna była członkinią polskich oficjalnych delegacji na posiedzenia Zgromadzenia Ogólnego (GA) oraz Komitetu Międzyrządowego (COM) w ramach Konwencji UNESCO z 2003 r., które odbyły się we Francji (Zgromadzenie Ogólne 2016, Zgromadzenie Ogólne 2018), w Etiopii (Komitet Międzyrządowy 2016), Korei (Komitet Międzyrządowy 2017), na Mauritiusie (Komitet Międzyrządowy 2018) oraz na Sri Lance (Komitet Międzyrządowy 2021 – online). Reprezentowała swoją uczelnię oraz organizację pozarządową akredytowaną przy UNESCO: Stowarzyszenie Artystów Ludowych, w Kolumbii (COM 2019), na Jamajce (COM 2020 – online), w Maroku (COM 2022), w Botswanie (2023), a także na zgromadzeniach ogólnych w latach 2020, 2022 i 2024 we Francji.
Została zaproszona przez UNESCO jako niezależna ekspertka do udziału w dyskusjach i opracowaniu „Zasad etycznych dotyczących ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego” (przyjętych w 2015 r.), Światowego Atlasu Języków (ekspertyza dotycząca aspektów prawnych, 2017 r.), zasad i sposobów ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego w sytuacjach nadzwyczajnych (przyjętych w 2019 r.), reformy mechanizmu wpisywania na listę w ramach Konwencji z 2003 r. (przyjętej w formie poprawek do wytycznych operacyjnych do Konwencji z 2003 r. podczas zgromadzenia ogólnego w 2022 r.).
Aktywnie angażuje się w działalność pięciu organizacji międzynarodowych: Forum Organizacji Pozarządowych ds. Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego (forum organizacji pozarządowych akredytowanych przy UNESCO), Stowarzyszenia Krytycznych Studiów nad Dziedzictwem Kulturowym (ACHS), Europejskiego Towarzystwa Prawa Międzynarodowego (ESIL), Międzynarodowe Stowarzyszenie Prawa (ILA), Międzynarodowe Towarzystwo Etnologii i Folkloru (SIEF) oraz w działalności trzech krajowych naukowych organizacji pozarządowych (Stowarzyszenie Artystów Ludowych, Polskie Stowarzyszenie Studiów Międzynarodowych, For All Moonkind – amerykańska organizacja pozarządowa).
Prelegent, organizator i uczestnik międzynarodowych konferencji, warsztatów i seminariów poświęconych kulturze i dziedzictwu kulturowemu, organizowanych na Węgrzech, w Grecji, Hiszpanii, Holandii, Niemczech, Norwegii, Belgii, Włoszech, Wielkiej Brytanii, Francji, Rosji, na Łotwie, w Korei, Chinach, na Mauritiusie, w Maroku, Indiach, Bułgarii, Albanii, Słowenii, Kolumbii, Botswanie i Stanach Zjednoczonych.
Zainteresowania badawcze
Interdyscyplinarne podejście do zarządzania niematerialnym dziedzictwem kulturowym, analiza instytucjonalna oraz metodologia i koncepcje Elinor Ostrom (zarządzanie policentryczne, dobra wspólne, dylematy działania zbiorowego), udział w globalnym zarządzaniu kulturą, socjologia i antropologia stosunków międzynarodowych.
katedra
Katedra Metodologii Nauk Politycznych
Ostatnie publikacje
Schreiber Hanna (współautor: Sabrina Urbinati) (2024), Międzynarodowe prawo dziedzictwa kulturowego i inne międzynarodowe systemy prawne, [w:] L. Lixinski, L. Morisset (red.), Podręcznik Routledge dotyczący dziedzictwa kulturowego i prawa, wydawnictwo Routledge;
Schreiber Hanna (2023), Zarządzanie wspólnym dziedzictwem kulturowym niematerialnym, [w:] Ch. Bortolotto, A. Skounti (red.), „Niematerialne dziedzictwo kulturowe a zrównoważony rozwój”, wydawnictwo Routledge.
Schreiber Hanna (współautor: Bartosz Pieliński) (2023), „Zaproszenie całej ludzkości do elitarnego klubu? Analiza napięć w globalnych systemach ochrony dziedzictwa UNESCO przez pryzmat typologii dóbr”, „International Journal of Cultural Policy”, tom 29, nr 1, DOI: 10.1080/10286632.2022.2141727 (w numerze specjalnym poświęconym „Dyplomacji dziedzictwa: polityka, praktyka i władza”), s. 113–129;