Cyberbezpieczeństwo (studia podyplomowe, niestacjonarne)

Oferta studiów jest odpowiedzią na rosnące zapotrzebowanie rynku pracy na specjalistów z zakresu cyberbezpieczeństwa. Program studiów zakłada kształcenie absolwentów w oparciu o dwa filary:

• I filar – wiedza z zakresu kształtowania i stosowania polityki cyberbezpieczeństwa na poziomie firm, organizacji, instytucji państwowych i europejskich;
• II filar – wybrane obszary IT istotne w tworzeniu polityki cyberbezpieczeństwa.

Studia są prowadzone w języku polskim. Studia trwają 2 semestry, a zjazdy odbywają się w trybie zaocznym.

Warunkiem ukończenia studiów jest uzyskanie zaliczeń przewidzianych programem oraz otrzymanie pozytywnej oceny z końcowego egzaminu dyplomowego obejmującego zagadnienia z całego materiału studiów.

Program studiów opiera się na dwóch uzupełniających się obszarach: wiedzy z zakresu kształtowania i stosowania polityki cyberbezpieczeństwa na poziomie firm, organizacji oraz instytucji państwowych i europejskich, a także na wybranych obszarach IT istotnych w tworzeniu polityki cyberbezpieczeństwa.

Absolwenci po ukończeniu studiów zdobędą wiedzę w zakresie: rozwiązań organizacyjnych, ekonomicznych i technicznych dotyczących kształtowania polityki cyberbezpieczeństwa na poziomie firmy, kraju i UE; metod diagnozowania, analizy, oceny i ryzyka występowania sytuacji stanowiących zagrożenie w cyberprzestrzeni, na jakie narażone są organizacje, państwa i ich obywatele; technik i technologii zapewniających cyberbezpieczeństwo systemów oraz infrastruktur IT oraz wpływu rozwoju nowych technologii i Internetu na rozwój dezinformacji; sposobów manipulacji informacją w cyberprzestrzeni. Poznają znaczenie sztucznej inteligencji w ograniczaniu ryzyka występowania cyberzagrożeń oraz rolę kryminalistyki cyfrowej jako kluczowego elementu ochrony sieciowych systemów teleinformatycznych.

Absolwenci zdobędą umiejętności obejmujące: wykorzystanie zdobytej wiedzy do samodzielnego tworzenia i wprowadzania w życie polityki cyberbezpieczeństwa w organizacjach oraz kształtowania polityki cyberbezpieczeństwa kraju, ze świadomością potrzeby stałego dostosowywania się do zmieniających się procedur i technologii; analizowania sytuacji stwarzających ryzyko występowania cyberzagrożeń i wykorzystywania zdobytej wiedzy do zarządzania ryzykiem i wdrażania strategii zapobiegawczych w celu zapewnienia bezpieczeństwa przedsiębiorstw i instytucji państwa.